เทคนิค 10 ข้อ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 45 / 82

บางคนมีคตินิมิตมาปรากฏหลายอย่าง เพราะทำบุญปนบาป วัดก็เข้า เหล้าก็กิน ทำชั่วสลับดีตาม ประสาชาวบ้านทั่วไป เมื่อใกล้ตาย คตินิมิตจะปรากฏให้เห็นหลายอย่าง ทั้งฝ่ายสุคติ และทุคติ เมื่อเป็น เช่นนี้คตินิมิตที่

เนื้อหานี้พูดถึงคตินิมิตที่ปรากฏในขณะใกล้ตาย จากการทำบุญและบาปปนกัน อธิบายความหมายของความดีและความชั่วที่ส่งผลต่อจิตไปยังปรโลก โดยระบุว่าคตินิมิตที่เห็นนั้น ส่งผลต่อการตัดสินของยมทูตและพญายมราช หากมีค

1.3.4 เตรียมความพร้อมก่อนเดินทางไปสู่ปรโลก เมื่อละโลกแล้ว เราก็หมดสิทธิ์ที่จะสั่งสมบุญได้อีก มีแต่เพียงการเสวยผลบุญหรือผลบาปที่ตน กระทำไว้ครั้งเป็นมนุษย์เท่านั้น หากเกิดในอบาย ก็ต้องเสวยทุกข์ทรมานยาวน

การเตรียมความพร้อมก่อนพ้นจากโลกนี้เพื่อเสวยผลของบุญที่ได้สั่งสมไว้เป็นสิ่งสำคัญ เมื่อเราเสร็จสิ้นการมีชีวิตในโลกมนุษย์นั้น เราจะไม่สามารถทำบุญเพิ่มได้อีก จึงถือว่าการดำเนินชีวิตที่ดีด้วยการทำบุญและการ

1.4.1 การพิสูจน์ปรโลกในสมัยพุทธกาล ในสมัยพุทธกาล ก่อนที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะตรัสรู้ธรรมและนำมาเผยแผ่ให้กับสรรพสัตว์ ทั้งหลาย ในประเทศอินเดียมีเจ้าศาสดาหลายศาสนา ที่มีคำสอนว่า โลกหน้าไม่มี คือ สอนให้ไ

ในสมัยพุทธกาลมีการเชื่อเรื่องปรโลกหลากหลาย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเปิดเผยความจริงเกี่ยวกับชีวิตหลังความตาย พระยาปายาสิไม่เชื่อว่าโลกหน้ามี แต่พระเถระกัสสปะได้สอบถามเพื่อไขข้อสงสัย เกี่ยวกับผลวิบากของกร

จากบทสนทนาระหว่างพระกุมารกัสสปะกับพระยาปายาสิ เป็นการอธิบายโดยใช้อุปมาอุปมัยให้ เห็นภาพตามจริงที่พระเถระท่านรู้ด้วยญาณทัสสนะของท่าน แต่เนื่องจากพระยาปายาสิเป็นนักทดลอง จึง มีข้อโต้แย้งมาก แต่เมื่อแย้ง

บทสนทนาระหว่างพระกุมารกัสสปะกับพระยาปายาสิ อธิบายการเดินทางไปสู่สุคติและทุคติ จากการโต้ตอบนี้แสดงให้เห็นว่าการคิดทดลองไม่สามารถหาคำตอบในเรื่องปรโลกได้ ต้องศึกษาตามพุทธวิธีที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าสอน เช่

ในวิชชาทั้ง 3 นั้น วิชชาที่ทำให้เกิดความรู้เรื่องภพภูมิ การกำเนิดขึ้นของสัตว์ในภพภูมิต่าง ๆ คือ วิชชาจุตูปปาตญาณ หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ทิพยจักษุ ดังที่มีกล่าวไว้ใน เทวทูตสูตร ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งห

วิชชาจุตูปปาตญาณหรือทิพยจักษุคือความรู้เกี่ยวกับการเกิดในภพภูมิที่ต่างกัน โดยมีพระอนุรุทธะและพระมหาโมคคัลลานะ เป็นผู้ที่สามารถพิสูจน์เรื่องปรโลกได้จริงตามพระธรรมคำสอน พวกเขาเรียนรู้จากการสังเกตการเกิด

บทที่ 2 อบายภูมิ ความนํา ชีวิตในสังสารวัฏ เป็นชีวิตที่เสี่ยงภัยมาก เพราะเมื่อเราเกิดมาแล้ว หากอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ไม่ เอื้ออำนวยต่อการสร้างความดี เราอาจจะพลาดพลั้งไปทำบาปอกุศล เพราะขาดกัลยาณมิตรคอยชี้

บทที่ 2 กล่าวถึงชีวิตในอบายภูมิหลังความตาย ซึ่งเป็นสถานที่ที่ปราศจากความสุขและเต็มไปด้วยความทุกข์ทน โดยผลกรรมที่เรากระทำในชีวิตจริงจะส่งผลต่อสถานะหลังจากตาย หากไม่มีการกระทำที่ดีในชีวิตก่อนตาย จะเห็นภ

กำหนดว่า เมื่อทำกรรมแบบนี้แล้วจะไปอยู่ในนรกขุมไหน คำตอบ คือ การผิดศีล 5 การพนัน และการทำ อนันตริยกรรม จะเป็นตัวกำหนดให้ไปบังเกิดในนรกแต่ละขุม ดังนี้ เกิดในนรกขุมที่ 1 เพราะผิดศีลข้อ 1 เกิดจากกรรมฆ่าสั

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับการกำหนดว่าการทำกรรมใดจะส่งผลให้ไปเกิดในนรกขุมไหน กรรมที่ผิดศีล 5 เช่น การฆ่าสัตว์ การลักขโมย และการดื่มสุรา จะส่งผลต่อการไปบังเกิดในนรกต่างๆ โดยความทุกข์ในมหานรกเป็นสิ่งที่ไม่

กับเหล่าภิกษุฟังใน พาลบัณฑิตสูตร ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คนพาลนั้น ประพฤติทุจริต ทางกาย ทางวาจา ทางใจ เมื่อเขาตาย ไปย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก สถานที่เหล่านี้ เป็นดินแดนที่ไม่น่าปรารถนา ไม่น่า

ในพาลบัณฑิตสูตร พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสเกี่ยวกับทุกข์ทรมานในนรก เมื่อเปรียบเทียบกับการถูกหอกแทง 300 เล่ม ทุกข์ในมหานรกมีมากกว่าเป็นร้อยเป็นพันเท่า การถูกทรมานในนรกเป็นทุกข์ที่ไม่สามารถเปรียบได้ ผลการก

ครั้งเป็นมนุษย์ ถ้าใครพอทำบุญมาบ้าง เมื่อภาพที่สุวรรณเลขาปรากฏ การที่จะนึกถึงบุญได้ก็มีมาก โอกาส ที่จะต้องไปเกิดในอบายภูมิก็น้อย แต่หากทำบาปมาก ทำบุญบ้างนิดหน่อย อย่างกรณีตัวอย่าง ทำแล้วไม่ ถูกหลักการ

บทความนี้เจาะลึกถึงความเข้าใจเกี่ยวกับยมโลกและนรกในพระพุทธศาสนา โดยเน้นที่หลักการทำบุญและบาป บุญที่ปฏิบัติได้รับอานิสงส์มากน้อยอย่างไรและความสำคัญของการทำบุญกับพระสงฆ์ นอกจากนี้ยังมีการอธิบายที่ตั้งแล

ว่า สาธุ สาธุ เมื่อไม่สามารถจะอนุโมทนาว่าสาธุ ก็เป็นอันว่าไม่ได้รับส่วนบุญที่ญาติอุทิศมาให้ เพราะเป็น ธรรมดาของเปรตทั้งหลายที่จะต้องเป็นเช่นนั้น ฉะนั้นปรทัตตูปชีวิกเปรตจำพวกนี้ ก็ไม่เป็นการแน่นอนว่า จ

บทความนี้พูดถึงหลักการและแนวคิดในการอุทิศส่วนบุญให้กับเปรต โดยยกอ้างอิงจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผ่านติโรกุฑฑสูตร โดยเปรตจะต้องรอรับส่วนบุญที่ญาติอุทิศให้ ซึ่งการอุทิศบุญมีผลต่อชีวิตของญาติที่อยู่ในสถานะต

ความนํา บทที่ 3 มนุสสภูมิ นักศึกษาได้เรียนเรื่องอบายภูมิมาแล้ว จะเห็นได้ว่า อบายภูมินั้นเป็นดินแดนที่มีแต่ความทุกข์ ทรมานยิ่งนัก นอกจากนี้ยังทำให้เราได้ข้อสรุปที่สำคัญอีกประการหนึ่งว่า การเกิดเป็นสัตว

บทนี้จะกล่าวถึงความสำคัญของมนุสสภูมิ ซึ่งเป็นที่อยู่ของผู้มีใจสูงที่มีความดีงามในจิตใจ ผ่านการกระทำในชีวิต โดยสะท้อนให้เห็นว่าการเกิดเป็นมนุษย์มีความยากลำบาก และเป็นโอกาสในการสร้างบุญและบาป คำว่า มนุษ

กัน เฉพาะในชมพูทวีปเท่านั้นที่ผู้คนมีความสวยงามมากน้อยต่างกัน ตามแต่กุศลกรรมที่ตัวเองได้ทำไว้ในอดีต อายุมนุษย์ ทวีปทั้ง 4 ในช่วงแรกที่โลกมนุษย์เจริญ หรือในช่วงที่มีมนุษย์ต้นกัป ไม่ว่ามนุษย์ใน ทวีปใด ก

บทความนี้กล่าวถึงความแตกต่างของมนุษย์ในชมพูทวีปที่ทำให้ระดับความสุขและอายุขัยแตกต่างกันไป ซึ่งเกิดจากอำนาจของกุศลกรรมที่แต่ละบุคคลได้ทำไว้ในอดีต ทั้งนี้ยังมีการเปรียบเทียบกับมนุษย์ในทวีปอื่นๆ ที่มีคุณ

ทรงให้คำตอบเหล่านี้ไว้แล้วใน จูฬกัมมวิภังคสูตร ว่า “ดูก่อนมาณพ สัตว์ทั้งหลายมีกรรม เป็นของตน เป็นทายาทแห่งกรรม มีกรรม เป็นกำเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็น ที่พึ่งอาศัย กรรมย่อมจำแนกสัตว์ให้เลว แ

จูฬกัมมวิภังคสูตรอธิบายว่า กรรมเป็นปัจจัยที่สร้างความแตกต่างในชีวิตมนุษย์ จากการกระทำของเรา ทำให้เกิดผลที่แตกต่าง เช่น การฆ่าสัตว์ส่งผลให้อายุสั้น ขณะที่ไม่ฆ่าสัตว์ส่งผลให้อายุยืน การกระทำทั้งหมดล้วนม

เลย เพราะเป็นคนมีกรรม มากไปด้วยโมหะ ไม่มีความคิดที่จะเลี้ยงชีพของตนโดยความอิสระ ต้องทุกข์ทน ต่อความเป็นทาสอย่างแสนสาหัส คนที่มีลักษณะนี้ เพราะการกระทำในอดีตมีความหลงผิด พ่อแม่ ครูบา อาจารย์ มีพระคุณล้

บทความนี้นำเสนอการแบ่งประเภทของมนุษย์ตามกรรมในอดีตและการกระทำในปัจจุบัน โดยแบ่งออกเป็น 4 ประเภท ได้แก่ 1. มนุษย์ที่มีกรรมชั่วในอดีต ทำให้เกิดเป็นคนยากจนและทุกข์ทรมาน 2. มนุษย์ที่มีชีวิตยากลำบากแต่พยาย

ความนํา บทที่ 4 เทวภูมิ ชีวิตในสังสารวัฏเป็นชีวิตที่ยาวนาน หาเบื้องต้น ท่ามกลาง และเบื้องปลายได้ยาก ตราบใดที่เรา ยังไม่หมดกิเลส ตราบนั้นเราจะต้องเวียนว่ายตายเกิดนับภพนับชาติไม่ถ้วน จากการที่นักศึกษาได

ชีวิตในสังสารวัฏดำเนินไปโดยมีการเวียนว่ายตายเกิดไม่สิ้นสุด จนกว่าจะหมดกิเลส การศึกษาเกี่ยวกับเทวภูมิ หรือสวรรค์ เผยให้เห็นถึงความสำคัญและความหมายในการดำเนินชีวิตตามหลักคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเ

เมื่อกล่าวถึงความตายของเหล่าทวยเทพจะมีลางบอกเหตุที่เรียกว่าบุพนิมิตที่จะทำให้จุติจากสวรรค์ มีอยู่ 5 ประการ ดังที่มีกล่าวไว้ใน จวมานสูตร ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใด เทวดาเป็นผู้จะต้องจุติจากเทพนิก

เมื่อกล่าวถึงความตายของทวยเทพ จะมีลางบอกเหตุที่เรียกว่าบุพนิมิต ซึ่งมี 5 ประการ ได้แก่ ดอกไม้เหี่ยวแห้ง, ผ้าหม่นหมอง, เหงื่อไหล, ผิวเศร้าหมอง และการไม่ยินดีในทิพอาสน์ของตน โดยเมื่อเทวดาเห็นนิมิตเหล่าน

บังเกิดบนสวรรค์มีดอกบัวเป็นร่มฉัตรกางกั้นตลอดเวลา ประการที่ 4 เกิดตามบุญพิเศษที่ได้ทำครั้งเป็นมนุษย์ เป็นบุญพิเศษที่ทำแตกต่างจากที่ผู้อื่นทำ เช่น มีเทวบุตรองค์หนึ่ง ครั้งเป็นมนุษย์ได้ถวายยานพาหนะแต่เน

บทความนี้สำรวจลำดับขั้นการทำความดีของมนุษย์เพื่อบังเกิดบนสวรรค์ ซึ่งแบ่งออกเป็นการทำความดีจำนวนสี่ลักษณะ ได้แก่ การทำด้วยความกลัว, การทำเพื่อหวังผลตอบแทน, การทำเพื่อการชื่นชม และการทำเพื่อความดีโดยไม่

เกิดบนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา มีหลายสาเหตุ คือ เมื่อครั้งเป็นมนุษย์ ทำบุญไม่ค่อยเป็น ไม่รู้ หลักการทำบุญ และไม่ค่อยได้สั่งสมบุญ นานๆ ทำครั้งหนึ่ง เมื่อทำก็ทำน้อย หรือทำบุญเอาคุณ บุญที่ได้ก็ ไม่บริสุทธ

บทความนี้กล่าวถึงวิธีการทำบุญที่นำไปสู่การเกิดในสวรรค์ชั้นต่างๆ เริ่มจากการทำบุญที่มีจุดมุ่งหมายที่ชัดเจนและบริสุทธิ์ โดยเผยแพร่ถึงการทำบุญในแบบต่างๆ เช่น การทำบุญเพื่อรักษาประเพณี การสงเคราะห์สังคม แ

ภุมมเทวา เป็นเทวดาที่อาศัยอยู่บนพื้นมนุษย์ อยู่ตามจอมปลวก เนินดิน ใต้ดิน ภูเขา แม่น้ำ บ้าน เจดีย์ ศาลา ซุ้มประตู เป็นต้น บางองค์มีวิมานเป็นของตน บางองค์ก็ไม่มี ต้องอาศัยวิมานองค์อื่นอยู่ รุกขเทวา เป็น

เนื้อหาเกี่ยวกับภุมมเทวา รุกขเทวา และอากาสเทวา เทวดาที่มีวิมานในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา แจ้งถึงการอยู่ร่วมกับมนุษย์ ประเทศไทยมีความเชื่อในผี เนื้อหาอธิบายถึงอายุขัยของชาวสวรรค์ชั้นนี้ที่มีอายุประมาณ 5

ทั้งหลาย ซึ่งจะพากันมากราบไหว้บูชาด้วยทิพยบุปผาอยู่เป็นประจำ เพื่อเติมบุญบารมีให้กับตนเอง เพราะ เมื่ออยู่บนสวรรค์แล้ว หมดสิทธิ์ทำความดี มีเพียงสถานที่เดียวที่จะก่อบุญกุศลได้ ชาวสวรรค์ ส่วนใหญ่จะ เป็นพ

บทความนี้นำเสนอข้อมูลที่น่าสนใจเกี่ยวกับชีวิตบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ตั้งแต่อายุที่ยาวนานตามพระสูตรไปจนถึงรูปแบบการเกิดของเหล่าเทพบุตรและเทพธิดา โดยชาวสวรรค์จะมีการเกิดแบบโอปปาติกะ ซึ่งแสดงถึงความงดงามขอ